«نشست آستانه»، تمريني براي آينده

تعداد بازدید : 70
تاریخ و ساعت انتشار : یک شنبه 10 بهمن 1395 00:00
در اين يادداشت با اشاره به اينكه تركيه هنوز پيشمان از عملكردش نيست افزوده:اما در همين حد هم بايد استقبال كرد و آن را به عنوان گام اول براي تشكيل مدل حل بحران هاي منطقه بدون دخالت غرب دانست.
به گزارش پايگاه خبري قربانيان ترور؛ محمد مهدي رحيمي: هفتۀ گذشته اگرچه فضاي رسانه اي داخل كشور مملو از اخبار حادثۀ دل خراش ريزش ساختمان پلاسكو بود و حجم گستردۀ مطالب مربوط به آن عملاً رسانه ها را از پرداختن به ساير موضوعات باز داشته بود، اما در همين حال خبرهاي «نشست آستانه» هم جايگاه مناسبي در خبرگزاري ها و نشريات ايراني پيدا كرد. البته قطعاً حجم توجه به اين موضوع در رسانه هاي غير ايراني بسيار بيشتر بود تا آنجا كه حدود ۴۰۰ خبرنگار از ده ها كشور جهان به پايتخت قزاقستان آمده بودند تا از نزديك شاهد «ابتكار شرقي حل بحران سوريه» باشند. درواقع برخلاف همه تجربه هاي قبلي كه به ميزباني و البته محوريت كشورهاي غربي نشست هاي سياسي حل بحران سوريه، برگزار مي شد، اين بار يك پايتخت آسيايي با محوريت ايران، روسيه و تركيه در كانون حل سياسي نبرد بين المللي سوريه قرار گرفت. در خصوص نشست آستانه و البته در پرداخت كلان تر، حل بحران سوريه، نكات فراواني قابل طرح است كه اجمالاً به برخي از آن ها اشاره مي شود: ۱. صدور قطعنامه ۲۳۳۶ شوراي امنيت سازمان ملل، توافق آتش بس در سوريه و در پي آن برگزاري نشست آستانه از نتايج آزادسازي ارزشمند حلب بوده و در مجموع حاكي از ابتكار عمل و دست برتر سوريه و متحدانش يعني روسيه، جمهوري اسلامي ايران و گروه هاي محور مقاومت در برابر تروريست ها و حاميانشان مي باشد. بدون شك اگر چنين توفيق ميداني اثرگذاري رخ نمي داد، هيچ گاه گروه هاي تكفيري و ارباب آن ها تركيه، حاضر به نشستن بر سر ميز مذاكره اي كه حاميان بشار اسد، طراح آن هستند، نمي شدند. ۲. جمهوري اسلامي ايران از ابتداي بحران سوريه، نقشي فعال و تعيين كننده در همه عرصه هاي آن داشته است و به موازات نقش آفريني اثرگذار در ميدان نبرد نظامي كه از طريق حضور مستشاران كشورمان در كنار ارتش سوريه صورت گرفته، در عرصه سياسي هم بازيگري فعال بوده است. مقامات كشورمان از ابتداي بحران بر اين مسئله تأكيد داشتند كه بحران سوريه راه حل نظامي ندارد و بايد از طريق سياسي خاتمه يابد، موضعي كه تا سال ها به مذاق محور عبري- عربي-غربي خوش نمي آمد و مدام به دنبال گسترش عرصه هاي نبرد و سقوط اسد بودند. درواقع آنچه امروز در عرصه ميداني سوريه و البته در دستور كار نشست آستانه قرار داشت، يعني آتش بس سراسري، بند اول طرح ۴ ماده اي جمهوري اسلامي ايران است كه از چند سال پيش آن را ارائه داد و متناسب با شرايط در ۲-۳ نوبت آن را تقويت كرد. به بيان ديگر علاوه بر آرايش ميدان كه بر اساس طراحي و مديريت ايران صورت مي گيرد حال در عرصه سياسي هم عملاً نگاه ما محوريت دارد. ۳. ترديدي در نقش آفريني مثبت و مؤثر روسيه در عرصه ميداني سوريه و اثرگذاري آن ها در تشديد توفيقات ارتش اسد وجود ندارد. به ويژه كه روس ها با در اختيار داشتن كرسي ثابت در شوراي امنيت سازمان ملل و حق وتو، عملاً در عرصه سياسي هم مانع برخي اقدامات غربي ها ضد دولت و ملت سوريه شده اند؛ اما نبايد فراموش كرد كه اين حضور روس ها متأخر از مستشاران ايراني و به تعبيري با علم به دست برتر ارتش و گروه هاي هم پيمان آن صورت گرفته است. در اين چارچوب و علي رغم همكاري قابل قبول و هم افزايي جدي تهران و مسكو در موضوع سوريه، اما قطعاً با هوشياري بايد رفتار علني و احتمالاً پس پرده روس ها را رصد كرد و از هرگونه پخت وپز آن ها براي سوريه بدون كسب نظر و تعامل با كشورمان جلوگيري نمود. ۴. در مقام تحليل رفتار ترك ها در مسئله سوريه، بايد توجه داشت كه اكنون آن ها به نمايندگي از تروريست ها در جمع ۳ كشور برگزاركننده اجلاس حضور يافته اند و نبايد به وادي اين تحليل غلط افتاد كه دولت اردوغان كاملاً از مسير در پيش گرفته تا امروز پشيمان بوده و اكنون در كنار ايران و روسيه نقش آفرين است. درواقع تركيه اگرچه پس از حوادث ميداني مختلف و از جمله پس از كودتا، با بي اعتمادي به آمريكايي ها تلاش كرده تا حساب خود را از آن ها جدا كند، اما اين به معناي پذيرش كامل خطاهاي گذشته و در پيش گرفتن مسيري كاملاً متفاوت نيست. اگرچه در همين حد هم بايد از آن استقبال كرد و آن را به عنوان گام اول براي تشكيل مدل حل بحران هاي منطقه اي بدون دخالت غربي ها دانست.
  • جدیدترین ها
  • پربازدید ها