همه چيز در گرو موفقيت روسيه در سوريه؛ پوتين ايران را ابرقدرت اسلامي مي كند

تعداد بازدید : 49
تاریخ و ساعت انتشار : جمعه 17 دی 1395 00:00
تنها كشوري كه پوتين مي تواند سوريه را به دست آن بسپارد ايران است. بنابراين اگرچه روسيه در طول جنگ سوريه متحمل خسارات، تلفات جاني و هزينه هاي بسياري شده است، اما اين روسيه نيست كه پيروز نهايي در سوريه خواهد بود بلكه ايران است.
نويسنده: مارك لنگفان ديپلماسي ايراني: اين طور به نظر مي رسد كه «ولاديمير پوتين»، رئيس جمهور روسيه در حال دستيابي به پيروزي نهايي در سوريه است، اما پوتين پيروز ميدان هاي جنگ سوريه نخواهد بود. سوريه كريمه يا شرق اوكراين نيست كه جايزه پيروزي پوتين، بازگشت قلمرو يا قومي منفصل از روسيه مادر به زادگاه باشد. سوريه به لحاظ جغرافيايي يا قوميتي از روسيه كاملاً جداست. از اين رو، پوتين از نظر استراتژيكي در سوريه غرق خواهد شد چرا كه پايان مشخصي براي وي در بازي سوريه وجود ندارد و اين احتمال وجود دارد كه پس از پيروزي نهايي در اين كشور، سرنوشت و آينده سوريه را به دستان ايران بسپارد. در حال حاضر، ايران كنترل مؤثري بر مناطق مجاور خود از جمله عراق، سوريه و لبنان دارد و با پيروزي روسيه در سوريه، بدون شك ايران به يك ابرقدرت اسلامي تبديل خواهد شد كه حتي ممكن است بعدها به تهديدي استراتژيك براي خود روسيه نيز بدل شود. اگرچه شورشيان سوريه در آستانه شكست قرار دارند و شهر حلب نيز به تلي از خاك تبديل شده است اما آنها هنوز به طور كامل قائله را نباخته اند. بنابراين به نظر مي رسد كه كار پوتين هنوز در سوريه تمام نشده و اين كشور تا رساندن ايران به امپراطوري جديدش كمي فاصله دارد. اما در آغاز هيچ كدام از اين مسائل پيش­ آمده قابل پيش بيني نبودند. من در مقاله اي كه دوازدهم جولاي سال 2015 تحت عنوان «پوتين در جنگ دوسرباخت سوريه خود را كيش ومات كرده است» منتشر شد، نوشته ام: "باتوجه به شانس اندك پوتين براي پيروزي، او دقيقاً چه چيزي را از دست مي دهد؟ بايد به پيروزي نهايي پوتين در سوريه از زاويه متفاوتي نگريست. بر اساس رويكرد كنوني روسيه در خصوص سوريه، اگر پوتين برنده ميدان جنگ سوريه شود بايد نيروهاي زميني و پايگاه هاي هوايي خود را به شكل اساسي در سوريه تقويت كند. اما پس از آن چه مي شود؟ پوتين پس از پيروزي در سوريه، اين كشور را به دست چه كسي خواهد سپرد؟ آيا ارتش و نيروهاي نظامي روسيه، سوريه را براي هميشه اشغال خواهند كرد؟ پاسخ منفي است. تنها كشوري كه پوتين مي تواند سوريه را به دست آن بسپارد ايران است. بنابراين اگرچه روسيه در طول جنگ سوريه متحمل خسارات، تلفات جاني و هزينه هاي بسياري شده است، اما اين روسيه نيست كه پيروز نهايي در سوريه خواهد بود بلكه ايران است. رفتار پوتين در سوريه را بايد تصوير وارونه و معكوسي از اقدامات بوش در پايان بخشيدن به دولت سلسه مراتبي سني محور عراق دانست. در آن زمان، بوش ساختار قدرت سني در عراق را نابود كرد و در نهايت ايران كنترل قدرت در عراق را به دست گرفت. در حال حاضر، پوتين ساختار قدرت شيعه در سوريه را حفظ مي كند تا در نهايت ايران كنترل اين كشور را به دست بگيرد. از هر زاويه اي كه به قضيه بنگريم، واضح است كه پوتين با خسارات و تلفاتي وحشتناك از سوريه خارج خواهد شد و ايران، كشوري كه به واسطه پيروزي روسيه در سوريه قدرت بسياري مي يابد، در نهايت كنترل سوريه را به دست خواهد گرفت. استراتژي پوتين در سوريه، اگرچه به تقويت اسلامگرايان شيعي منجر شد اما دشمني 800 ميليون مسلمان سني را نيز براي روسيه به ارمغان آورده است. به نظر مي­رسد، پوتين به جاي عبرت از اشتباه بوش، قصد تكرار آن را دارد. در دفاع از نظراتم در سال 2015 در توصيف «احتمال اندك» پيروزي روسيه در سوريه، بايد بگويم چه كسي فكر مي كرد كه عرب هاي سني آنقدر احمق باشند كه همچنان به باراك اوباما، رئيس جمهور آمريكا اعتماد داشته باشند و تصور كنند كه وي از آنها در برابر ايران دفاع خواهد كرد، آن هم درحالي كه اوباما از همان آغاز طرفدار ايران بوده و خواهان بهبود روابط با اين كشور بود؟ در مواجهه با خيانت روشن اوباما به سني ها، چه كسي تصور مي كرد كه اعراب سني حتي در پشتيباني نظامي از شورشيان سوري هم شكست بخورند؟ آيا هنوز هم نظر تاريخي بوش درباره «پايان موفق آميز» عمليات عراق را به ياد داريد؟ همان طور پيش تر نيز بدان اشاره كردم، هنوز مناطق زيادي از كنترل بشار اسد خارج است و از اين رو مي توان گفت كه جنگ سوريه هنوز به پايان نرسيده است. با اين وجود، اكنون زمان آن فرا رسيده كه ببينيم پيروزي روسيه در سوريه چگونه خواهد بود. همانطور كه در مقاله خود در سال 2015 هم پيش بيني كرده بودم، روسيه ايران را به يك ابرقدرت اسلامي تبديل خواهد كرد كه حتي مي تواند تهديدي براي روسيه نيز باشد. ژنرال «اريك شينسكي» فرمانده ستاد مشترك ارتش ايالات متحده آمريكا در سال 2003 پيش بيني كرد كه ايالات متحده آمريكا براي كنترل كشور 40 ميليون نفري عراق در دوران پس از جنگ به «چند صدهزار» نيروي نظامي نياز خواهد داشت. اكنون و با گذشت سال ها به نظر مي رسد كه حق كاملاٌ با ژنرال شينسكي بوده و پيش بيني وي درست از آب درآمده است. سوالي كه در اينجا مطرح مي شود اين است كه در كشور ويراني همچون سوريه كه در حدود 25 ميليون جمعيت دارد؛ چندصد هزار سرباز مورد نياز خواهد بود تا بتوان اين كشور را در دوران پساجنگ كنترل و مديريت كرد؟ سوال ديگر آن است كه اين سربازان و نيروي هاي نظامي از كجا فراهم خواهند شد؟ ايران يا شبه نظاميان شيعه طرفدار ايران؟ با در نظر گرفتن همه اينها، به نظر مي رسد پيش از آنكه پيروزي در سوريه به دست ايران بيفتد و شكست روس ها از آنها يك احمق بسازد، پوتين بايد استراتژي خود در قبال سوريه را تغيير دهد. يك نفر هست كه كليد پايان بازي برنده براي پوتين در سوريه را در اختيار دارد و اين فرد كسي نيست جز رئيس جمهور منتخب آمريكا، دونالد ترامپ. حتماً ايت ضرب المثل را شنيده ايد كه مي گويند " دشمن دشمن من دوست من است"، اما ترامپ روزي اين قاعده را نقض خواهد كرد و ثابت مي كند كه «دوستِ (ايران) دوستِ من (روسيه) همچنان دشمن من خواهد بود.» منبع: اسرائيل نشنال نيوز
  • جدیدترین ها
  • پربازدید ها