پول و چشمان بسته بريتانيا به روي حقايق؛

تعداد بازدید : 67
تاریخ و ساعت انتشار : دو شنبه 6 دی 1395 00:00
باور كلي بر اين است كه عربستان سعودي و روابط اين كشور با وهابيون و سلفي ها عامل اصلي ظهور تروريسم بوده است.
به گزارش پايگاه اطلاع رساني قربانيان ترور؛ نويسنده: مايكل آكسورثي ديپلماسي ايراني: آيا مي دانيم كه بريتانيا از ارتباط با عربستان سعودي چه منافعي كسب مي كند؟ اين سؤالي است كه اخيراً و پس از آن كه مشخص شد ائتلاف عربستان سعودي در جنگ يمن از بمب هاي خوشه اي ساخت بريتانيا استفاده مي كند، توسط پروفسور رُزماري هوليس مطرح شد. ما كمابيش از منافع حاصل از قردادهاي دفاعي ميان بريتانيا و عربستان و همچنين تأثيرات آن بر اشتغال زايي آگاهيم اما درباره دستاوردهاي حاصل از همكاري هاي اطلاعاتي ميان اين دو كشور اطلاعات چنداني در دست نيست. هميشه هم همين گونه بوده است چراكه بسياري از متخصصان حوزه اطلاعات بر اين باورند كه حفظ اطلاعات محرمانه بسيار مهم تر از انتشار گسترده آن در ميان عموم است. باور كلي بر اين است كه عربستان سعودي و روابط اين كشور با وهابيون و سلفي ها عامل اصلي ظهور تروريسم بوده است. اما برخي نيز در اين ميان معتقدند كه همكاري اطلاعاتي ميان بريتانيا و عربستان سعودي به مقاومت و پايداري هرچه بيشتر بريتانيا در قبال تروريست ها كمك خواهد كرد. وجود چنين طرز فكري دقيقاً همانند آن است كه كسي فردي را زخمي كند و خود به دنبال مرهمي براي زخم هاي وي باشد. يازده سال پيش و درست پس از بمبگذاري هاي لندن، من مقاله اي را در مجله «پراسپكت» منتشر كردم و در آن به سخنان بلر مبني بر ضرورت بحث بر سر اعتقادات و باورها در ميان جوامع مسلمان اشاره كردم. در آن مقاله من اين گونه استدلال كردم كه چنين بحث هايي نه تنها در ميان جوامع اسلامي بلكه بايد در ابعاد گسترده تري صورت گيرند. بدون شك عاملان حادثه تروريستي هفتم جولاي سال 2005 دست به كشتار زدند چرا كه ما نتوانستيم آنها را نسبت به ارزش هاي بريتانيا متقاعد كنيم. به نظر مي رسد آگاه سازي در زمينه اين اعتقادات، باورها و ارزش ها امري لازم و ضروري است كه بايد جدي گرفته شود. شايد اگر بگوييم اعتقادات و باورهاي يك جامعه در مقايسه با اقتصاد و پول از اهميت بيشتري برخوردارند، كمي متكبرانه به نظر برسد اما اين يك واقعيت است. يك كشور يا نظام سياسي بايد مبتني بر مجموعه اي از عقايد و باورها باشد. سوال اساسي اين است كه آيا عقايد گروه هايي همچون القاعده و داعش، تعصبات، نفرت و نحوه اجراي عدالت اين گروه ها بر عقايد و باورهاي ما در زمينه آزادي، مدارا و عدالت ارجحيت دارد؟ من اين گونه تصور نمي كنم اما بدون شك عاملان بمبگذاري هاي لندن و تمامي عاملان حملات تروريستي سال هاي اخير اين گونه فكر مي كردند و هنوز هم چنين تصوري دارند. بدن هاي افراط گرايان اسلامي براي آنها در حُكم موشك هاي كروز و بمب هاي خوشه اي است و اين نيز مسئله كاملاً درست است چرا كه آنها به به كاري كه انجام مي دهند ايمان و باور كامل دارند و اگر ما به عقايد و ارزش هايمان ايمان و اعتقاد نداشته باشيم، در نهايت آنها برنده و ما بازنده اين ميدان خواهيم بود. اما در كنار منافعي كه از ارتباط با عربستان سعودي كسب مي كنيم لازم است تا به مواردي كه به واسطه اين ارتباط از دست مي دهيم نيز توجه خاصي داشته باشيم. اگر ما به واسطه ارتباط با عربستان سعود مقداري از اعتبار خود را از دست دهيم، اين امر چندان خوشايند نخواهد بود اما اگر به خاطر اين ارتباط اتحاد و يكپارچگي كشور را از دست دهيم بسيار فاجعه آميز خواهد بود. ما نمي توانيم بگوييم كه با استفاده از تسليحات عليه غيرنظاميان در حلب مخالفيم ولي از آن طرف تسليحاتي را براي عربستان سعودي فراهم آوريم تا از آنها عليه غيرنظاميان در جنگ يمن استفاده كند. ما هيچ گاه دوست خوبي براي كشورهايي همچون عربستان سعودي، امارات و بحرين نخواهيم بود چرا كه صرفاٌ پول آنها را مي گيريم و به آنها چيزهايي را مي گوييم كه خواهان شنيدنش هستند. در حال حاضر سعودي ها در موقعيت دشواري قرار دارند و جنگ آنها در يمن كمكي به بهبود شرايط و اوضاع نكرده است. لازم است كه آنها از حقايق موجود هرچند تلخ، آگاهي يابند و اين وظيفه ماست كه اين حقايق را به آنها يادآوري كنيم. عقايد و باورها اهميت دارند، دين و مذهب نيز از اهميت به سزايي برخوردار است. اما اگر تمامي كشورهاي درگير در منطقه خاورميانه تلاش هاي هماهنگ و مشتركي را براي بهتر شدن اوضاع اين منطقه صورت ندهند، بدون شك تقابل و درگيري هاي فرقه اي ميان شيعه و سني تشديد خواهد شد. اشتباه بريتانيا اين بود كه در درگيري هاي فرقه اي خاورميانه از يكي از طرفين جانبداري كرد و اين در حالي بود كه كشورهاي ديگري همچون آلمان از آن به شدت اجتناب كردند. اگرچه بريتانيا ديگر آن نفوذ و قدرت سابق خود را ندارد، اما سوالي كه در اين جا مطرح مي شود اين است كه آيا اين كشور از نفوذ و قدرت كنوني خود در مسير درست يا براي اهداف مناسب استفاده مي كند؟ آيا بريتانيا از نفوذ خود در راستاي ايجاد ثبات و يافتن راه حل بلند مدتي براي اين درگيري ها استفاده كرده يا اين كه از اين نفوذ در جهت كسب منافع مالي بيشتر بهره جسته است؟ تصور مي كنم كه همه ما پاسخ اين سوالات را به خوبي مي دانيم. به نظر مي رسد كه «بوريس جانسون»، وزير امور خارجه بريتانيا پاسخ اين پرسش ها را مي داند و اخيراً نيز در اظهاراتي عنوان كرد عربستان سعودي و ايران هر دو در جنگ هاي نيابتي خود در منطقه خاورميانه به يك اندازه مقصر هستند. جانسون به خاطر چنين گافي از سوي بسياري مورد تمسخر قرار گرفت زيرا در زماني اين اظهارات را مطرح كرد كه «ترزا مي»، نخست وزير بريتانيا به كشورهاي عربي حوزه خليج فارس و عربستان سعودي سفر كرده بود و مقامات سعودي را به خاطر رهبري شان مورد تقدير و ستايش فراواني قرار داده بود. حقيقت امر اين است كه در اظهارات اخير بوريس جانسون هيچ گاف و يا اشتباهي وجود ندارد. لازم است كه ما نيز همانند جانسون اين جرأت و شهامت را داشته باشيم تا حقيقت را به سعودي ها و متحدان اين كشور يادآوري كنيم. زيرا در غير اين صورت، برنده نهايي اين بازي در آينده داعش و يارانش خواهند بود. منبع: گاردين / مترجم: زهره شهرياري
  • جدیدترین ها
  • پربازدید ها