يادداشت بين الملل؛ تروريسم خوب و تروريسم بد؛ ابزار قدرتهاي فرامنطقه براي تحقق اهداف

تعداد بازدید : 64
تاریخ و ساعت انتشار : شنبه 4 دی 1395 00:00
قدرت هاي منطقه اي و فرامنطقه در ايجاد گروه هاي تروريستي نقشي اساسي داشته و اين گروه ها دست آموز كشورهاي خودكامه هستند و به قصد دستيابي به اهداف كوتاه و دراز مدت حاميانشان شكل گرفته اند.
خبرگزاري مهر، گروه بين الملل- محمد مالمير: در فارسي از تروريسم با عنوان اقدام براي ايجاد رعب و وحشت و يا هراس افكني نام برده شده است، همچنين تروريسم استفاده از خشونت و يا تهديد به استفاده از اعمال وحشت برانگيز براي دستيابي به اهداف سياسي٬ مذهبي و يا ايدئولوژيكي گفته مي شود. در روزگار مدرن، تروريسم يكي از عوامل اصلي تهديد جامعه به شمار مي رود و طبق قوانين ضد تروريسم در اكثر كشورهاي دنيا توسط سيستم قضايي جرم محسوب مي شود. چنانچه در جنگ عليه غير نظاميان، شهروندان عادي، نيروهاي بي طرف و يا اسيران جنگي اعمال تروريستي انجام شده باشد، جنايت جنگي به حساب مي آيد. بسياري از سازمان هاي سياسي براي پيشبرد اهداف خود اعمال تروريستي را بكار مي گيرند. برخي اوقات مشاهده مي شود دولت هاي حاكم از اين حربه براي دستيابي به مقاصد خويش استفاده نموده اند. در فرهنگ علوم سياسي، تروريسم به اين صورت تعريف شده است: «اعضاي تحت تعليم ايدئولوژي تروريست، مهمترين هدف خود را واژگون كردن نظام سياسي موجود قرار مي دهند. گروه هاي تروريستي براي رسيدن به هدف خود، به تهديد و خشونت متوسل مي شوند.» اولين كاربرد واژه ترور در جهان مدرن، مانند بسياري از مفاهيم نوين ديگر از جمله «پيشرفت و ترقي» از انقلاب فرانسه نشات گرفته است. در ادبيات فارسي «ترور» مأخوذ از Terreur و به معناي قتل سياسي به وسيله اسلحه است. «شاخص جهاني تروريسم» نشان مي دهد كه ۱۰ هزار حمله تروريستي فقط در سال ۲۰۱۳ انجام شده كه نسبت به سال ۲۰۱۲ ميلادي به ميزان ۴۴ درصد افزايش يافته است. اين گزارش كه توسط موسسه اقتصاد و صلح تهيه شده مي گويد در سال ۲۰۱۳ حدود ۱۸ هزار نفر بر اثر حملات تروريستي جان خود را از دست داده اند كه هشتاد درصد آنها در كشورهاي عراق، سوريه، افغانستان، پاكستان و نيجريه قرباني شده اند. بنابراين گزارش، عراق با ۶ هزار و ۳۶۲ قرباني (بيش از يك سوم كل كشته ها) بزرگ ترين قرباني حملات تروريستي بوده و گروه هاي موسوم به داعش، القاعده، بوكوحرام و طالبان مسئول بيشترين كشتارها بوده اند. همچنين جنگ داخلي سوريه كه از سال ۲۰۱۱ شروع شد، تاثيرات فراواني را در افزايش حملات تروريستي داشته است. در فهرست كشورهايي كه بيشترين آسيب را از تروريسم ديده اند، ايران بعد از بريتانيا و قبل از يونان و ايالت متحده امريكا در رده بيست و هشتم قرار دارد. ايران همچنين جزو ۱۳ كشوري است كه بنابراين گزارش در كنار مكزيك و رژيم صهيونيستي در معرض خطر افزايش حملات تروريستي است. ستمگركشي و ديگر شكل هاي ترور هرچند معمولاً در چارچوبي از وحشت گرايي (تروريسم) انجام مي شوند اما ميان تروريسم و ترور تفاوت هاي مهمي وجود دارد. مفهوم واژهٔ ترور يك منبع مهم ابهام زايي در مورد ماهيت ترور است. واژهٔ ترور گاه براي مشروعيت بخشيدن به اقدامات تروريست ها استفاده مي شود. برخي پژوهشگران همچون ديويد راپوپورت و ايويانسكي نظريه امروزين ترور را برگرفته از نظريه ظالم كشي مي دانند. آشكارترين تمايز ترور و تروريسم اين است كه هدف يك قاتل سياسي يك شخصيت معين است و اسلحه براي از ميان بردن او استفاده مي شود اما هدف يك اقدام تروريستي جمعي است و براي ايجاد رعب و وحشت بيشتر مي باشد. راپوپورت براي تمايز قتل سياسي از عمل تروريستي روش بديعي را ارائه مي دهد كه در آن به جاي «نفس اقدام» به «معناي اقدام» توجه مي شود. او تروريسم را يك فرايند و قتل سياسي را يك رويداد مي داند؛ «قاتل سياسي انساني را نابود مي كند كه (به عقيده او) يك نظام را به فساد و تباهي كشانده است اما تروريست نظامي را نابود مي كند كه پيشتر هر كسي را كه در خود جاي مي داده به فساد كشانده است. قتل سياسي يك حادثه، يك اقدام گذرا و يك رويداد است ولي تروريسم يك فرايند و يك روش زندگي است». تفاوت ميان تروريسم و جنش آزادي خواهانه با سه معيار زير مشخص خواهد شد: تفاوت در روش جنگي روش جنگ گروه هاي تروريستي كاملاً غير اخلاقي و غيرانساني و مي توان گفت كاملاً وحشيانه است. در اين قبيل اقدامات غير عرفي و غير قانوني براي اين گروه ها اهميتي ندارد كه در يك عمليات انتحاري چه تعدادي كشته و كشته شدگان چه كساني هستند د ولي در گروه هاي آزادي بخش سعي بر مبارزه عليه ظلم و ستم موجود از راه درست و اصولي است و در اقدامات آنها، ميان نظاميان و غيرنظاميان تفاوت زيادي وجود دارد و هميشه اين مطلب را مد نظر داشته اند كه به غيرنظاميان آسيبي نرسانند. حاميان عموماً گروه هاي تروريستي اغلب از سوي رژيم هاي خودكامه و قدرت هاي بزرگ و بين المللي تشكيل شده و مورد حمايت واقع مي شوند. برخلاف اين كه گروه هاي آزادي بخش از سوي كشور خود و گروه هاي مردمي داخلي حمايت مي شوند. انواع تروريسم تروريسم علاوه بر روش هاي متفاوتي كه دارد، انواع مختلفي هم دارد كه در يك نگاه كلي مي توان آن را به پنج دسته تقسيم كرد: ١-تروريسم شخصيتي ٢- تروريسم دولتي ٣-تروريسم بين المللي ٤-تروريسم هسته اي ٥- تروريسم سايبري چنانچه از تعاريف مفاهيم اشاره شده گذر كنيم، در دنياي امروزي شاهد اين مساله هستيم كه قدرت هاي منطقه اي و فرامنطقه در حضور و بروز گروه هاي تروريستي نقشي اساسي داشته و به دور از حقيقت نيست كه ادعا شود، عمده گروه هاي تروريستي دست آموز كشورهاي خودكامه هستند و به قصد دستيابي به اهداف كوتاه و دراز مدت گردانندگان آنها شكل گرفته اند. نكته سوال برانگيزي وجود دارد كه در دنياي مدرن تروريسم را به دو دسته «تروريسم خوب» و «تروريسم بد» تقسيم نموده اند. گروه هاي تروريستي دست آموز خويش را تا بن دندان مسلح مي نمايند و از هيچ نوع حمايتي در تمامي سطوح دريغ نمي كنند؛ از اين گروه ها به عنوان «تروريسم خوب» نام مي برند و ديگر گروه ها، حتي نهضت هاي آزادي بخش را كه در مقابل اهداف اين ابرقدرت ها به پاخواسته و ايستادگي مي نمايند را «تروريسم بد» معرفي مي كنند. در برهه هايي نيز گروه هاي تروريستي خوب تا زمانيكه در راستي دستيابي به اهداف كشورهاي تشكيل دهنده قدم برمي دارند و كشتارهاي وحشيانه راه مي اندازند و در بدنه جامعه جهاني و منطقه اي ايجاد رعب و دهشت افكني مي نمايند «تروريسم خوب» هستند و زماني كه تاريخ مصرف آنها گذشته و يا به نوعي به سرپيچي از فرامين آنها مي پردازند، با تغيير نگرش اساسي حاميان خويش مواجه شده و به «تروريسم بد» تبديل مي شوند و سرنوشتي همچون بن لادن براي آنها رقم زده مي شود.
  • جدیدترین ها
  • پربازدید ها